Definition
▶
گاه
gāh
گاه به معنای زمانی غیرمداوم است که در آن یک عمل یا وضعیت به طور متناوب اتفاق میافتد.
الزمان غير المستمر الذي يحدث فيه فعل أو حالة بشكل متقطع.
▶
گاه به پارک میروم تا پیادهروی کنم.
أحيانًا أذهب إلى الحديقة لأتمشى.
▶
من گاه کتاب میخوانم، اما بیشتر وقتها فیلم میبینم.
أحيانًا أقرأ الكتب، لكن في معظم الأوقات أشاهد الأفلام.
▶
ما گاه با دوستانم به کافه میرویم.
أحيانًا أذهب مع أصدقائي إلى المقهى.