Definition
▶
kaipaus
Kaipaus tarkoittaa syvää ja usein tuskallista halua tai ikävää jotakin tai jotakuta kohtaan.
الحنين يعني رغبة عميقة وغالبًا مؤلمة تجاه شيء أو شخص ما.
▶
Hän tunsi suurta kaipauksen tunnetta, kun hän ajatteli lapsuuttaan.
شعر بشعور كبير من الحنين عندما فكر في طفولته.
▶
Kaipaus ystävään, joka muutti kauas, oli lähes sietämätöntä.
كان الحنين إلى الصديق الذي انتقل بعيدًا شبه لا يطاق.
▶
Monet ihmiset tuntevat kaipuuta kotimaahansa, kun he ovat ulkomailla.
يشعر الكثير من الناس بالحنين إلى وطنهم عندما يكونون في الخارج.