Definition
▶
neamhchiontach
Is éard atá i 'neamhchiontach' ná duine atá saor ó pheaca nó ó locht.
الشخص الذي يكون خاليًا من الذنب أو العيب.
▶
Bhí an páiste neamhchiontach i gcónaí, ní raibh aon locht air.
كان الطفل دائمًا بريئًا، لم يكن عليه أي لوم.
▶
Is léir go raibh sé neamhchiontach de réir na n-eolais atá againn.
من الواضح أنه كان بريئًا وفقًا للمعلومات التي لدينا.
▶
Chreid an breitheamh go raibh an cás ag baint le duine neamhchiontach.
اعتقد القاضي أن القضية تتعلق بشخص بريء.