Definition
▶
անհանգստություն
Անհանգստությունը մարդու հոգեկան վիճակ է, երբ նա զգում է անհանգստություն, վախ կամ մտահոգություն:
القلق هو حالة نفسية يشعر فيها الشخص بالقلق والخوف أو الانشغال الذهني.
▶
Մի փոքր անհանգստություն է առաջանում, երբ հանդիպում եմ նոր մարդկանց:
يحدث بعض القلق عندما ألتقي بأشخاص جدد.
▶
Անհանգստությունը հաճախ ուղեկցում է դժվարությունները հաղթահարելու ժամանակ:
القلق غالبًا ما يرافق صعوبة التغلب عليها.
▶
Ես հաճախ զգում եմ անհանգստություն, երբ մտածում եմ իմ ապագայի մասին:
غالبًا ما أشعر بالقلق عندما أفكر في مستقبلي.