Definition
▶
վստահություն
Վստահություն նշանակում է անձի կամ իրերի հանդեպ հավատ, որ նրանք կհաջողեն կամ ճիշտ կլինեն:
الثقة تعني الإيمان بشخص أو شيء أنه سينجح أو يكون صحيحًا.
▶
Նա ունի մեծ վստահություն իր կարողությունների հանդեպ:
لديه ثقة كبيرة في قدراته.
▶
Վստահությունը կարևոր է միավորվելու համար:
الثقة مهمة للتواصل.
▶
Մարդիկ հաճախ կորցնում են վստահությունը, երբ չեն ստանում սպասված աջակցություն:
الناس غالبًا ما يفقدون الثقة عندما لا يحصلون على الدعم المتوقع.