Definition
▶
բնակություն
Բնակությունը այն վայրն է, որտեղ մարդը ապրում է կամ մշտական բնակություն ունի։
السكن هو المكان الذي يعيش فيه الشخص أو يقيم فيه بشكل دائم.
▶
Մեր ընտանիքը նոր բնակություն է հաստատել Երևանում։
لقد أسست عائلتنا سكنًا جديدًا في يريفان.
▶
Այս բնակության վարձը շատ բարձր է։
إيجار هذا السكن مرتفع جدًا.
▶
Բնակությունը պետք է լինի հարմարավետ և անվտանգ։
يجب أن يكون السكن مريحًا وآمنًا.