Definition
▶
sannfæring
Sannfæring er sterkur trú eða skoðun sem einstaklingur hefur um eitthvað, oft byggð á persónulegum sannfæringum eða reynslu.
الإيمان القوي أو الرأي الذي يمتلكه الفرد حول شيء ما، غالبًا ما يكون مبنيًا على قناعات شخصية أو تجربة.
▶
Hennar sannfæring um réttlæti er ómótmælanleg.
إيمانها بالعدالة لا يمكن إنكاره.
▶
Sannfæring hans um mikilvægi menntunar hvetur hann til að leggja hart að sér.
إيمانه بأهمية التعليم يدفعه للعمل بجد.
▶
Í gegnum árin hefur hún þróað djúpa sannfæring um umhverfisvernd.
على مر السنين، طورت إيمانًا عميقًا بحماية البيئة.