Definition
▶
shkëlqim
Shkëlqimi është drita e ndritshme që del nga një objekt ose burim, duke krijuar një atmosferë të veçantë.
التألق هو الضوء الساطع الذي ينبعث من كائن أو مصدر، مما يخلق جوًا خاصًا.
▶
Shkëlqimi i diellit në det ishte mahnitës.
كان توهج الشمس على البحر مذهلاً.
▶
Ajo kishte një shkëlqim në sytë e saj kur fliste për ëndrrat e saj.
كان لديها توهج في عينيها عندما تحدثت عن أحلامها.
▶
Shkëlqimi i yjeve në natë e bënte qiellin të duket magjepsës.
كان توهج النجوم في الليل يجعل السماء تبدو ساحرة.