Definition
▶
kuokoa
Kuokoa ni kitendo cha kuwaokoa watu au vitu kutoka katika hatari au uharibifu.
الإنقاذ هو فعل إنقاذ الناس أو الأشياء من الخطر أو التلف.
▶
Daktari alikuja kuokoa maisha ya mgonjwa.
جاء الطبيب لإنقاذ حياة المريض.
▶
Walipofika kwenye janga, walijitahidi kuokoa watoto walio kwenye hatari.
عندما وصلوا إلى الكارثة، بذلوا جهدًا لإنقاذ الأطفال في خطر.
▶
Tunahitajika kuokoa mazingira yetu kwa kupanda miti.
نحن بحاجة إلى إنقاذ بيئتنا من خلال زراعة الأشجار.