Definition
▶
pagkakaisa
Ang pagkakaisa ay ang estado ng pagiging nagkakaisa o sama-samang pagkilos ng mga tao para sa iisang layunin.
الوحدة هي حالة التوحد أو العمل الجماعي للناس من أجل هدف واحد.
▶
Ang pagkakaisa ng bansa ay mahalaga sa pag-unlad nito.
وحدة البلاد مهمة لتقدمها.
▶
Sa panahon ng krisis, ang pagkakaisa ng mga tao ay nagiging susi sa tagumpay.
في أوقات الأزمات، تصبح وحدة الناس مفتاح النجاح.
▶
Ang pagkakaisa ng komunidad ay nagdudulot ng mas magandang kalidad ng buhay.
وحدة المجتمع تساهم في تحسين نوعية الحياة.