Definition
▶
অবসান
obosan
অবসান মানে শেষ বা সমাপ্তি।
Das Ende oder der Abschluss.
▶
যুদ্ধের অবসান ঘটেছে।
juddher obosan ghoteche.
Der Krieg ist zu Ende gekommen.
▶
অবসানের পর সবাই বাড়ি চলে গেল।
obosaner por shobai bari chole gele.
Nach dem Ende sind alle nach Hause gegangen.
▶
এই বইটি পড়ার অবসান হলো।
ei boiṭi porar obosan holo.
Das Lesen dieses Buches ist zu Ende.