Definition
▶
גודל עגול שמצלצל כאשר מכים עליו, המשמש ככלי נגינה.
Ein rundes, klingendes Instrument, das ertönt, wenn man es schlägt und als Musikinstrument verwendet wird.
▶
הילדים אהבו לשמוע את הצליל של הפעמון.
hayeladim ahavu lishmoa et hatzelil shel hapamon.
Die Kinder liebten es, den Klang der Glocke zu hören.
▶
בכנסייה יש פעמון גדול שמצלצל בכל שעה.
biknesiya yesh pamon gadol shemetzlatzel bekol sha'a.
In der Kirche gibt es eine große Glocke, die jede Stunde läutet.
▶
הפעמון הצלצל כאשר הגיע הזמן לחזור הביתה.
hapamon hatzelzel kasher higi'a hazman lachzor habaita.
Die Glocke läutete, als es Zeit war, nach Hause zu gehen.