Definition
▶
רובים
rubim
רובים הם כלי ירי שמיועדים לשימוש צבאי או אישי.
Gewehre sind Schusswaffen, die für militärische oder persönliche Nutzung bestimmt sind.
▶
כוחות הביטחון השתמשו ברובים כדי להתמודד עם המצב.
Kochot habeitachon hishtamshu berubim kedei lehitmoded im hamatzav.
Die Sicherheitskräfte setzten Gewehre ein, um mit der Situation umzugehen.
▶
הרובים שנמצאו בזירה היו שייכים לגנבים.
Harubim shenimtza'u bazira hayu she'ichim legnaveem.
Die in der Szene gefundenen Gewehre gehörten zu den Dieben.
▶
הצבא רכש רובים חדשים לצורך האימון.
Hatzva rachash rubim chadashim letzorech ha'imun.
Die Armee kaufte neue Gewehre für das Training.