Definition
▶
brīnišķīgs
Brīnišķīgs nozīmē kaut ko patiesi izcilu, skaistu vai apburošu, kas rada prieku un apbrīnu.
Wunderbar bedeutet etwas wirklich Ausgezeichnetes, Schönes oder Bezauberndes, das Freude und Bewunderung hervorruft.
▶
Šodien ir brīnišķīgs laiks, lai dotos pastaigā.
Heute ist wunderbares Wetter, um spazieren zu gehen.
▶
Viņas jaunā grāmata ir brīnišķīga, es to nevaru nolikt malā.
Ihr neues Buch ist wunderbar, ich kann es nicht aus der Hand legen.
▶
Kāzu svinības bija brīnišķīgas un atmiņā paliekošas.
Die Hochzeitsfeier war wunderbar und unvergesslich.