Definition
▶
屋顶
wū dǐng
屋顶是建筑物的顶部,用于遮挡风雨。
Das Dach ist der obere Teil eines Gebäudes, der dazu dient, Wind und Regen abzuhalten.
▶
这座房子的屋顶是用瓦片盖的。
zhè zuò fángzi de wū dǐng shì yòng wǎpiàn gài de.
Das Dach dieses Hauses ist mit Ziegeln gedeckt.
▶
屋顶上的雪已经融化了。
wū dǐng shàng de xuě yǐjīng rónghuà le.
Der Schnee auf dem Dach ist bereits geschmolzen.
▶
我们需要修理屋顶,因为它漏水了。
wǒmen xūyào xiūlǐ wū dǐng, yīnwèi tā lòushuǐ le.
Wir müssen das Dach reparieren, weil es undicht ist.