Definition
▶
բնակություն
Բնակությունը այն տեղն է, որտեղ մարդը ապրում է, հաճախակի օգտագործվող կամ մշտական բնակության վայր:
Residence is the place where a person lives, often used as a home or permanent dwelling.
▶
Մեր նոր բնակությունը շատ հարմար է աշխատանքի համար:
Our new residence is very convenient for work.
▶
Նա տեղափոխվեց իր բնակությունից նոր քաղաք:
He moved from his residence to a new city.
▶
Բնակությունը պետք է ապահով լինի ընտանիքի համար:
The residence should be safe for the family.