Definition
▶
անհանգիստ
Հոգեկան վիճակ, երբ մարդը անհանգստացած է, զգում է անհանգստություն կամ մտահոգություն:
Estado mental en el que una persona está inquieta, siente ansiedad o preocupación.
▶
Հաճախ ես անհանգիստ լինում, երբ քննություն ունեմ:
A menudo me siento ansioso cuando tengo un examen.
▶
Նա անհանգիստ էր, քանի որ իր ընկերները ուշանում էին:
Estaba ansioso porque sus amigos se estaban retrasando.
▶
Անհանգիստ մտքերով քնում եմ, երբ շատ բաներ ունեմ անելու:
Me duermo ansioso cuando tengo muchas cosas que hacer.