Definition
▶
осор
Хүүхдийг буруутгах, зэмлэх, загнах үйлдэл.
Acción de reprochar, criticar o regañar a alguien.
▶
Ээж маань намайг муу юм хийлээ гэж осорлосон.
Mi madre me regañó por hacer algo malo.
▶
Багш сургуулийн дүрмийг зөрчсөн сурагчдыг осорлов.
El maestro regañó a los estudiantes que rompieron las reglas de la escuela.
▶
Тэр найздаа хэтэрхий их яриад осорсон.
Él regañó a su amigo por hablar demasiado.