Definition
▶
բնակություն
Բնակություն նշանակում է այն վայր, որտեղ մարդը ապրում է կամ բնակվում է, այնպիսի մի տարածք, որն օգտագործվում է բնակության համար։
La résidence désigne l'endroit où une personne vit ou réside, un espace utilisé pour l'habitation.
▶
Ես սիրում եմ իմ բնակության շրջապատը։
J'aime mon environnement de résidence.
▶
Նա տեղափոխվեց նոր բնակություն, որը ավելի մեծ է։
Il a déménagé dans une nouvelle résidence qui est plus grande.
▶
Բնակության պայմանները շատ կարևոր են ընտանիքի համար։
Les conditions de résidence sont très importantes pour la famille.