Definition
▶
ունեցողություն
Ունեցողություն՝ առարկայի կամ բանի տիրապետման կամ կարողության վիճակ, որը հնարավորություն է ընձեռում որևէ բան ունենալու կամ գործելու:
Possession : état de détention ou de capacité sur un objet ou une chose, offrant la possibilité de posséder ou d'agir sur quelque chose.
▶
Նրա ունեցողությունը մի մեծ տուն է, որը նա գնել է անցյալ տարի։
Sa possession est une grande maison qu'il a achetée l'année dernière.
▶
Ունեցողությունը կարևոր է բիզնեսի հաջողության համար։
La possession est essentielle pour le succès d'une entreprise.
▶
Մենք պետք է ապահովենք, որ բոլորն ունենան իրենց իրավունքների ունեցողությունը։
Nous devons veiller à ce que tout le monde ait la possession de ses droits.