Definition
▶
hlægja
Hlægja er að mynda hljóð sem er tákn fyrir gleði eða skemmtun.
Rire est le fait de produire un son qui est un signe de joie ou d'amusement.
▶
Hún hlægir alltaf að brandara vinanna.
Elle rit toujours aux blagues de ses amis.
▶
Barninu fannst myndin svo fyndin að það byrjaði að hlægja.
L'enfant a trouvé l'image si drôle qu'il a commencé à rire.
▶
Þegar ég las bókina, gat ég ekki hætt að hlægja.
Lorsque j'ai lu le livre, je n'ai pas pu m'empêcher de rire.