Definition
▶
onderbreken
Onderbreken betekent het tijdelijk stoppen of verstoren van een activiteit of gesprek.
Interrompre signifie arrêter temporairement ou perturber une activité ou une conversation.
▶
Hij onderbrak haar terwijl ze aan het praten was.
Il l'a interrompue pendant qu'elle parlait.
▶
De leraar onderbrak de les om een belangrijke mededeling te doen.
Le professeur a interrompu le cours pour faire une annonce importante.
▶
Ze onderbrak de vergadering met een vraag.
Elle a interrompu la réunion avec une question.