Definition
▶
خَبير، خُبَراء
الشخص الذي يمتلك معرفة أو مهارات متقدمة في مجال معين.
אדם שיש לו ידע או מיומנויות מתקדמות בתחום מסוים.
▶
يعتبر الأستاذ أحمد خَبيرًا في علم النفس.
yu'tabar al-ustadh Ahmad khabeeran fi 'ilm al-nafs.
הפרופסור אמיר נחשב למומחה לפסיכולוגיה.
▶
تحتاج الشركة إلى خُبَراء في تكنولوجيا المعلومات.
tahtaj al-sharika ila khubaraa fi tiknulujia al-ma'lumat.
החברה זקוקה למומחים בטכנולוגיית המידע.
▶
نحن بحاجة إلى خَبير لمساعدتنا في هذا المشروع.
nahnu bihaja ila khabeer limusa'adatina fi hadha al-mashru.
אנחנו צריכים מומחה שיעזור לנו בפרויקט הזה.