Definition
▶
حَكَمَ، يَحكُمُ، الحُكْم
al-hukm huwa al-sulṭa aw al-qā‘ida allatī tu'takhadu kamī‘ār li-taḥdīd al-ṣawāb wa al-khaṭā’ fī mas'ala mu‘ayyana.
الحكم هو السلطة أو القاعدة التي تُتخذ كمعيار لتحديد الصواب والخطأ في مسألة معينة.
החוק הוא הסמכות או הכלל הנלקח כמדד לקביעת מה נכון ומה לא נכון בנושא מסוים.
▶
يجب أن نتبع الحُكْم الذي أصدرته المحكمة.
yajibu an natba‘a al-hukm alladhī aṣdarathu al-maḥkama.
עלינו לעקוב אחרי ההחלטה שהוציאה השופטת.
▶
الحُكْم في هذه القضية يعتمد على الأدلة المقدمة.
al-hukm fī hādhihi al-qadiyya ya‘tamidu ‘alā al-adilla al-muqaddama.
ההחלטה במקרה הזה תלויה בעדויות שהוצגו.
▶
تحتاج إلى فهم الحُكْم قبل اتخاذ القرار.
taḥtāju ilā fahm al-hukm qabl ittikhādh al-qarār.
אתה צריך להבין את ההחלטה לפני קבלת ההחלטה.