Definition
▶
سَيف
sayf
سَيف هو أداة حادة تُستخدم في القتال أو الدفاع، وغالبًا ما يكون لها نصل طويل ومقبض.
סַיֵּף הוא כלי חד שמשמש בקרב או להגנה, ולעיתים קרובות יש לו להב ארוך וידית.
▶
استخدم الفارس سَيفه في المعركة.
istakhdama al-faris sayfahu fi al-ma'rakah.
האבירים השתמשו בסַיֵּף שלהם בקרב.
▶
يُعتبر السَيف رمزًا للشجاعة والفخر.
yu'tabar al-sayf ramzan lil-shaja'ah wal-fakhr.
הסַיֵּף נחשב לסמל של אומץ וגאווה.
▶
في القصص القديمة، كان الأبطال يحملون سُيوفًا سحرية.
fi al-qisas al-qadimah, kana al-abtal yahmilun suyufan sihriah.
באגדות העתיקות, הגיבורים נשאו סַיֵּפִים קסומים.