Definition
▶
مَتين
mateen
مَتين هو صفة تعني قوي وثابت، غير قابل للكسر أو التآكل.
מָתִין הוא תואר המובן חזק ויציב, שאינו ניתן לשבירה או ללבוש.
▶
هذا الجسر مَتين جداً ويستطيع تحمل الأوزان الثقيلة.
hatha aljisir mateen jidan wayastati'u tahammul alawzan althaqila
הגשר הזה מאוד מָתִין ויכול לשאת משקלים כבדים.
▶
الطاولة مصنوعة من خشب مَتين يدوم طويلاً.
altawila masnu'at min khashab mateen yadum tawilan
השולחן עשוי מעץ מָתִין שנשאר לזמן רב.
▶
هذا البناء مَتين ويصمد في وجه العواصف.
hatha albinaya mateen wayasmud fi wajh aleawasef
הבניין הזה מָתִין ועומד בפני הסופות.