Definition
▶
era
Era es la forma del verbo 'ser' en pretérito imperfecto, utilizada para describir una acción pasada que no tiene un límite temporal claro.
עידן הוא צורת הפועל 'להיות' בזמן עבר מתמשך, המשמשת לתיאור פעולה בעבר שאין לה גבול זמן ברור.
▶
Cuando era niño, solía jugar en el parque.
כשאני הייתי ילד, נהגתי לשחק בפארק.
▶
Antes de que llegara la tecnología, la vida era más sencilla.
לפני שהטכנולוגיה הגיעה, החיים היו פשוטים יותר.
▶
En la época en que era joven, no había tantas distracciones.
בעידן שבו הייתי צעיר, לא היו כל כך הרבה הסחות דעת.