Definition
▶
ilma
Ilma tarkoittaa kaasumaista ainetta, joka täyttää maan pinnan ylle jäävän tilan ja on elämän edellytys.
אוויר הוא חומר גזי שממלא את החלל שמעל לפני השטח של כדור הארץ והוא תנאי הכרחי לחיים.
▶
Ilma on raikasta ja puhdasta vuorilla.
האוויר הוא צח ונקי בהרים.
▶
Kesällä on mukavaa hengittää lämmintä ilmaa.
בקיץ נעים לנשום אוויר חם.
▶
Ilma on täynnä lintujen laulua keväällä.
האוויר מלא בשירת ציפורים באביב.