Definition
▶
ունեցողություն
Ունեցողություն նշանակում է ինչ-որ բանի կամ իրավունքների տեր լինելը:
החזקת משהו או זכויות מסוימות.
▶
Նա ունի մեծ ունեցողություն, որը ժառանգել է ծնողներիից:
יש לו רכוש גדול שהוריש מההורים שלו.
▶
Անունը, որը նա ունի, ցույց է տալիս նրա ունեցողության աստիճանը:
השם שיש לו מראה את רמת הבעלות שלו.
▶
Մեր ընկերությունը պետք է ապահովի իր ունեցողությունը:
החברה שלנו צריכה להבטיח את הבעלות שלה.