Definition
▶
արժանապատիվ
Առաջնորդվածություն, որը արտահայտում է բարձր արժանապատվություն և հարգանք:
מנהיגות המבטאת כבוד ויוקרה גבוהה.
▶
Նրա գործողությունները միշտ արժանապատիվ են, և մարդիկ նրան հարգում են:
מעשיו תמיד מכובדים, ואנשים מכבדים אותו.
▶
Արջի հետագա կյանքը արժանապատիվ էր, և նա միշտ պաշտպանեց իր սկզբունքները:
חיי הדוב היו מכובדים, והוא תמיד הגן על עקרונותיו.
▶
Արժանապատիվ մարդը երբեք չի վարկաբեկում ուրիշներին:
איש מכובד לעולם לא משפיל אחרים.