Definition
▶
óánægja
Óánægja er tilfinning sem kemur fram þegar einstaklingur er ekki ánægður með eitthvað, oft tengt vonbrigðum.
אכזבה היא רגש שמופיע כאשר אדם אינו מרוצה ממשהו, לעיתים קרובות קשור לאכזבות.
▶
Hún fann fyrir óánægju þegar hún fékk ekki þá þjónustu sem henni var lofað.
היא הרגישה אכזבה כשלא קיבלה את השירות שהובטח לה.
▶
Óánægjan með niðurstöðuna leiddi til kröfu um endurskoðun.
המאכזבה מהתוצאה הובילה לדרישה לבחינה מחדש.
▶
Margir sýndu óánægju með ákvörðun stjórnarinnar.
רבים הראו אכזבה מההחלטה של הממשלה.