Definition
▶
崩壊
hōkai
物事が崩れ落ちることや、機能しなくなること。
הדבר מתמוטט או מפסיק לתפקד.
▶
その建物は地震で崩壊した。
sono tatemono wa jishin de hōkai shita.
הבניין קרס בעקבות רעידת אדמה.
▶
経済が崩壊する危険がある。
keizai ga hōkai suru kiken ga aru.
יש סכנה שהכלכלה תקרוס.
▶
チームは連携が取れず、崩壊寸前だった。
chīmu wa renkei ga torezu, hōkai sunzen datta.
הקבוצה הייתה על סף קריסה בגלל חוסר שיתוף פעולה.