Definition
▶
slapen
Slapen is de toestand van rust waarbij een persoon zich in een staat van bewusteloosheid bevindt, vaak gekenmerkt door het sluiten van de ogen en het niet reageren op externe prikkels.
שינה היא מצב של מנוחה שבו אדם נמצא במצב של חוסר הכרה, לעיתים מאופיין בסגירת העיניים ובחוסר תגובה לגירויים חיצוניים.
▶
Ik ga vroeg slapen omdat ik morgen moet werken.
אני הולך לישון מוקדם כי מחר אני צריך לעבוד.
▶
Hij slaapt meestal acht uur per nacht.
הוא ישן בדרך כלל שמונה שעות בלילה.
▶
De baby slaapt rustig in haar wieg.
התינוקת ישנה בשקט בעריסתה.