Definition
▶
ontwrichting
Ontwrichting is een verstoring of onderbreking van een normale gang van zaken.
שיבוש הוא הפרעה או הפסקה של סדר רגיל.
▶
De ontwrichting van het openbaar vervoer leidde tot grote vertragingen.
השיבוש בתחבורה הציבורית הוביל לעיכובים גדולים.
▶
Door de ontwrichting van de communicatie kon het team niet goed samenwerken.
בגלל השיבוש בתקשורת, הצוות לא יכול היה לשתף פעולה היטב.
▶
De ontwrichting van de levering zorgde voor onvrede bij de klanten.
השיבוש בהספקה גרם לאי נחת אצל הלקוחות.