Definition
▶
dobroć
Dobroć to cecha charakteryzująca się bezinteresowną troską i życzliwością wobec innych.
טוב לב הוא תכונה שמתאפיינת בדאגה לא אנוכית ובנעימות כלפי אחרים.
▶
Jego dobroć zawsze mnie zaskakuje.
הטוב לב שלו תמיד מפתיע אותי.
▶
W dzisiejszym świecie potrzeba więcej dobroci.
בעולם של היום צריך יותר טוב לב.
▶
Dobroć jest podstawą prawdziwej przyjaźni.
טוב לב הוא הבסיס של חברות אמיתית.