Definition
▶
faraja
Faraja ni hali ya kuwa na faraja au kutuliza hisia za huzuni na wasiwasi.
נחמה היא מצב של להיות בנוח או להרגיע רגשות של עצב ודאגה.
▶
Mama alileta faraja kwa watoto wake wakati walipokuwa na huzuni.
אמא הביאה נחמה לילדיה כשהיו עצובים.
▶
Katika nyakati ngumu, marafiki wanaweza kutoa faraja kubwa.
בזמנים קשים, חברים יכולים להציע נחמה רבה.
▶
Kitabu hiki kinaweza kuwa chanzo cha faraja kwa watu wengi.
הספר הזה יכול להיות מקור נחמה להרבה אנשים.