Definition
▶
kabutihan
Ang kabutihan ay ang katangian ng pagiging mabuti, pagkakaroon ng magandang asal, at paggawa ng mga bagay na nakabuti sa iba.
הטוב הוא תכונת הטוב, בעלת התנהגות טובה ועשיית דברים שמועילים לאחרים.
▶
Ang kanyang kabutihan ay nakilala sa buong barangay.
הטוב שלו היה ידוע בכל השכונה.
▶
Dapat tayong magpakita ng kabutihan sa ating kapwa.
עלינו להראות טוב לאחרים.
▶
Ang kabutihan ng kanyang puso ay talagang kahanga-hanga.
הטוב של ליבו באמת מדהים.