Definition
▶
ontheffing
Een ontheffing is een officiële toestemming om af te wijken van een regel of wet, waardoor iemand vrijgesteld wordt van een bepaalde verplichting.
Un'ottenimento è un permesso ufficiale di derogare a una regola o legge, che esenta qualcuno da un determinato obbligo.
▶
De student kreeg een ontheffing voor de examenplicht vanwege zijn ziekte.
Lo studente ha ricevuto un'ottenimento dall'obbligo di esame a causa della sua malattia.
▶
De gemeente verleende ontheffing voor het bouwen van een schuur op dat perceel.
Il comune ha concesso un'ottenimento per costruire un capanno su quel lotto.
▶
Zij vroeg een ontheffing aan zodat ze niet hoefde te betalen voor het parkeertarief.
Ha richiesto un'ottenimento per non dover pagare la tassa di parcheggio.