Definition
▶
անհանգիստ
Անհանգիստ նշանակում է հոգեկան խանգարման կամ անհանգստության վիճակ, երբ մարդը չի կարող հանգստանալ կամ կենտրոնանալ։
不安定とは、心の不調または不安の状態を意味し、人がリラックスしたり集中したりできないときのことです。
▶
Ես միշտ անհանգիստ եմ, երբ ինձ սպասում են կարևոր հանդիպման։
私は重要な会議を待っているとき、いつも不安です。
▶
Նա անհանգիստ էր, երբ լսեց, որ վիճակը վատանում է։
彼は状況が悪化していると聞いたとき、不安でした。
▶
Անհանգիստ մարդիկ հաճախ ունենում են դժվարություններ քնելու ժամանակ։
不安な人々は、夜に眠るのが難しいことがよくあります。