Definition
▶
onderbreken
Onderbreken betekent het tijdelijk stoppen of verstoren van een activiteit of gesprek.
中断とは、活動や会話を一時的に停止または妨害することを意味します。
▶
Het is onbeleefd om iemand te onderbreken tijdens het praten.
話している最中に誰かを中断するのは失礼です。
▶
De leraar onderbrak de les om een belangrijke aankondiging te doen.
先生は重要な発表をするために授業を中断しました。
▶
Ik wil je niet onderbreken, maar ik heb een vraag.
あなたを中断したくはありませんが、質問があります。