Definition
▶
բնակություն
Բնակությունը այն տեղն է, որտեղ մարդը ապրում է կամ գտնվում է մշտապես:
거주지는 사람이 살거나 상주하는 장소입니다.
▶
Ես նոր բնակություն եմ հաստատել Երևանում:
나는 에레반에 새로 거주지를 정했다.
▶
Նրա բնակությունը գտնվում է քաղաքի կենտրոնում:
그의 거주지는 도시 중심에 위치해 있다.
▶
Բնակության վարձը բարձրացել է այս տարի:
올해 거주지 임대료가 올랐다.