Definition
▶
onderbreken
Onderbreken betekent het tijdelijk stoppen of verstoren van een activiteit of gesprek.
중단은 활동이나 대화를 일시적으로 멈추거나 방해하는 것을 의미합니다.
▶
Ik moest hem onderbreken omdat hij te veel sprak.
나는 그가 너무 많이 말해서 그를 방해해야 했다.
▶
De leraar onderbrak de les om een belangrijke mededeling te doen.
교사가 중요한 공지를 하기 위해 수업을 방해했다.
▶
Het geluid van de sirene onderbrak ons gesprek.
사이렌 소리가 우리의 대화를 방해했다.