Definition
▶
בבכי
b'v'khi
פעולה של הוצאת קולות עצובים מהפה, לרוב בעקבות כאב או אובדן.
Ação de emitir sons tristes pela boca, geralmente devido a dor ou perda.
▶
הילד התחיל בבכי כשנפל מהאופניים.
Hayeled hitchil b'v'khi k'she'naf'al meha'ofanayim.
O menino começou a chorar quando caiu da bicicleta.
▶
היא לא יכלה להפסיק את הבכי שלה אחרי הפרידה.
Hi lo yakhla lehaf'sik et hab'khi shela akharei hap'rida.
Ela não conseguia parar de chorar após a separação.
▶
בבכי של התינוק היה משהו מאוד מרגש.
B'v'khi shel hatinok haya mashehu me'od mar'gesh.
O choro do bebê tinha algo muito emocionante.