Definition
▶
ontwrichting
Ontwrichting is een verstoring van de normale gang van zaken, vaak veroorzaakt door onvoorziene omstandigheden of gebeurtenissen.
Ontwrichting é uma interrupção do curso normal das coisas, muitas vezes causada por circunstâncias ou eventos imprevistos.
▶
De ontwrichting van het openbaar vervoer zorgde voor veel vertragingen.
A interrupção do transporte público causou muitos atrasos.
▶
De ontwrichting van de levering leidde tot een tekort aan goederen in de winkels.
A interrupção na entrega levou a uma escassez de mercadorias nas lojas.
▶
Door de ontwrichting van de vergadering kon belangrijke informatie niet worden gedeeld.
Devido à interrupção da reunião, informações importantes não puderam ser compartilhadas.