Definition
▶
բարություն
Բարություն նշանակում է ուրիշներին հանդուրժող և հոգատար լինելը:
Доброта означает быть терпимым и заботливым к другим.
▶
Բարությունը միշտ հաղթում է ատելությանը:
Доброта всегда побеждает ненависть.
▶
Նա արտահայտեց բարություն իր ընկերոջ հանդեպ:
Он проявил доброту к своему другу.
▶
Բարությունը մեր հասարակության հիմքն է:
Доброта — основа нашего общества.