Definition
▶
բնակություն
Բնակություն նշանակում է այն վայր, որտեղ մարդիկ ապրում են կամ բնակություն են հաստատում։
Жилище - это место, где люди живут или оседают.
▶
Մեր ընտանիքը նոր բնակություն է հաստատել Երևանում։
Наша семья обосновалась в новом жилище в Ереване.
▶
Այս շենքի բնակությունները շատ ընդարձակ են։
Квартиры в этом здании очень просторные.
▶
Բնակությունը պետք է լինի հարմարավետ և անվտանգ։
Жилище должно быть удобным и безопасным.