Definition
▶
bertiup
Proses udara bergerak atau mengalir dengan kekuatan tertentu.
Процесс, при котором воздух движется или течет с определенной силой.
▶
Angin bertiup kencang pada waktu petang.
Ветер сильно дует вечером.
▶
Daun-daun bergerak kerana angin bertiup.
Листья шевелятся, потому что ветер дует.
▶
Dia merasa sejuk apabila angin bertiup dari laut.
Ему стало холодно, когда ветер дует с моря.