Definition
▶
bijzonder
Bijzonder betekent iets dat uniek of speciaal is, vaak met een positieve connotatie.
Особенный означает что-то уникальное или специальное, часто с положительной коннотацией.
▶
Dit schilderij is bijzonder mooi.
Эта картина особенно красивая.
▶
Hij heeft een bijzonder talent voor muziek.
У него особенный талант к музыке.
▶
Het was een bijzonder feest met veel verrassingen.
Это был особенный праздник с множеством сюрпризов.