Definition
▶
verhevenheid
Verhevenheid is de staat van grootse schoonheid of majesteit, vaak geassocieerd met iets dat bewondering en ontzag oproept.
Возвышенность — это состояние великой красоты или величия, часто ассоциируемое с чем-то, что вызывает восхищение и благоговение.
▶
De verhevenheid van de bergen inspireert veel kunstenaars.
Возвышенность гор вдохновляет многих художников.
▶
Het schilderij straalt een gevoel van verhevenheid uit.
Картина излучает чувство возвышенности.
▶
Tijdens de ceremonie was er een sfeer van verhevenheid en eerbied.
Во время церемонии царила атмосфера возвышенности и почтения.