Definition
▶
pagkakaisa
Ang pagkakaisa ay ang estado ng pagiging magkaisa o pagkakaroon ng iisang layunin at adhikain sa isang grupo o komunidad.
Единство — это состояние единства или наличие одной цели и стремления в группе или сообществе.
▶
Ang pagkakaisa ng mga mamamayan ay mahalaga sa pagtataguyod ng kapayapaan.
Единство граждан важно для установления мира.
▶
Sa pagkakaisa, mas mabilis nating makakamit ang ating mga layunin.
В единстве мы быстрее достигнем наших целей.
▶
Ang pagkakaisa sa pamilya ay nagpapalakas ng ating samahan.
Единство в семье укрепляет наше взаимодействие.